31 Oca 2015

ben ezelden biridir dul yaşarım dul yaşadım

dulum. evet duydunuz dulum eski cazibemle yazı yazabilir miyim bilmiyorum (çünkü çok dulum)
3 yıldır aynı evde yaşıyorduk falan evli gibiydik ama bende bitti hatta evden kibarca kovdum o biçim dulum.  bekarlığı unutmuşum koca istiyorum alın beni lan alın beni allanı sevdüklerim .

bu üç yılda kendimi o kadar çok şeyden soyutladım ki bloğu açınca bile yabancıymışım gibi geldi ay neyse ütülemeyeceğim beyin


toplanın kızlar sevgili istiyorum acilen bekarlık (1 aydır) canıma tak etti.

güveyli evler gördüm kurulu yaya benzer (ilk 2 yılımız)
güveysiz evler gördüm kurumuş çaya benzer(son yıl)

zor durumdayım anacım anlayın işte pannaklarım paslanmış ben başladığımda yazmaya buralar hep dulluktu

şimdi duydunuz dul olduğumu beni arayan sen dulsun bi ihtiyacın olur ara diyen veya diyeek arkadaşlara şimdiden teşekkür bi de bi serkan vardı eskiden yaşıyor mu o bilmiyorum ama al beni serkan al beni öpçük.

geri döndüm.

xoxo dudullunun altın dişli dul hayriye ablası.

8 Mar 2014

Ablasını özlemeyen kocasız kalır(nokta).

ah içimizde ne aç hevesler arada hicaz arada caz nefesler bir yanımız her duruma müsait ne kadar uyarsa o kadar ister durum bundan ibaret ablalarının gülleri minnaklarım minnoşlarım şekerpareleri yazmayalı çok oldu ama artık kendimi özletmeyeceğim şimdi madde madde yazayım ancak toparlarım

sanırım şu tivitır feysbuk filan fıstık blog olayının içine etti ama sizde harbiden iletişmeye açmışsınız hilal cebeci memesini açtı gaga tüfek giydi yonca tivite bandı en son o zaman baktıydım buralara çok özledim sizi o kadar. ayol sokakta koca mı yok daldınız sanal sanal şeylere keramet sanalda değil analda aklınızda bulunsun (ayıplı oldu)

sonraki yazımda herşeyimi uğrunuza vereceğim çok yakında neler oldu hayatımda falan o zaman anlatayım.

20 Kas 2013

kendindenbaşlıklıyazı

BENGELDİM.
yine 1 yıl arayla geldim.
kimseler görmemiş geldiğimi.
sahi ya,kimler kaldı buralarda,kimler yazıyor hala?
herkes üşengeç oldu twitter gelince,blogun pabucunu dama attık.ama buranın tadı farklı be.
bırakmayın burayı dostlar.
eski yazdıklarımıza biraz göz gezdirdim de baya çocukmuşuz,hep heyecanlı,şapşal ve mutlu.
ne güzelmiş o zamanlar.
şimdi ise kredi kartım,banka hesabım,borcum,kontrol etmem gereken mail adreslerim,vizelerim,yıkamam gereken bulaşıklar (hayrişim bulaşık makinesi getircek cuma günü,ben de ölene dek kahve ısmarlıcakmışım beyfendiye) ve benzeri şeyler işte. bi de üstüne insanlar uzaklara gitti,kaldık mı yalnız.
aslında yalnız değil ama bir tat bir şey eksik.
niye böyle oldu ki?
üniversitede arkadaş ortamı bol olur demişlerdi oysa bana. Nerde yanlıs yapıyorum acaba?

neyse,ben bugün uzun zamandır hayalini kurduğum sufleden yedim.
16 martta da yarı maraton koşacağım,hedefim 2 saat.
cumartesi günü de 3 tane vizem var.
yarından itibaren 1 hafta evde tekim.
çok güzel bi radyo kanalı buldum.
yarın okula gitmesem mi acaba.

umarım tekrar gelicem buralara. ÇAV!